Μετά το ματς έχουμε να ακούσουμε πολλές παπαριές από προπονητές του καναπέ οι οποίοι ξέρουν να κράζουν τα πάντα και τους πάντες. Θα πουν για τις αλλαγές του Σάντος, τις επιλογές των τερματοφυλάκων(εντάξει, έχω πει κι εγώ γι' αυτούς), για τον Κατσουράνη, τον Χολέμπας, τον Φορτούνη κοκ...
Προς Θεού όμως ας πούμε ΟΛΟΙ μας ένα ευχαριστώ σε αυτούς τους παίκτες. Ακόμα και σε αυτόν τον μαλάκα που ονομάζεται Χαλκιάς. Να κάνουμε την καρδιά μας πέτρα και να τον ευχαριστήσουμε -λέγοντας του παράλληλα να σταματήσει την μπάλα.
Η διαφορά μας απ' τους Γερμανούς ήταν χαοτική. Ακόμα και στην ισοφάριση φάνηκε αυτό. Όμως παρά την εικόνα διάλυσης που έδειξε η ομάδα μετά το 2-1(ρε Σηφάκη είναι έξοδος τερματοφύλακα κλάσης στο 3ο γκολ;;;) τουλάχιστον έπεσε μαχόμενη(αφού δεν έφαγε 5 και 6 τέρματα πάλι καλά να λέμε). Να φανταστεί κανείς πως ο κινητήριος μοχλός των Γερμανών και ιθύνων νους της Μπάγιερν Μονάχου, Μπάστιαν Σβαινστάιγκερ ήταν σε μέτρια βραδιά. Τον ντούμπλαρε όμως ο Κεντίρα σήμερα(η γκολάρα που βάζει είναι από άλλο ανέκδοτο!).
Εν πάση περιπτώσει, η εθνική μας με την μαγκιά της και τον τσαμπουκά της για 2ο Euro μέσα σε 8 χρόνια έφτασε στην 8άδα και σταθεροποιήθηκε στην ελίτ της Ευρώπης. Όλα αυτά για μια χώρα η οποία ταλανίζεται από απίστευτα πολιτικοοικονομικά αλλά και κοινωνικά προβλήματα. Το ποδόσφαιρο είναι μια δίοδος χαράς για όλους εμάς. Γι' αυτό δεν αξίζουν δάκρυα για την εθνική. Μόνο χαμόγελα!
Μάγκες σας ευχαριστούμε!
Υ.Γ. Όσο για εσάς που θα βρίσετε την Μέρκελ και την κάθε Μέρκελ έχω να πω πως ο λιθοβολισμός ενδείκνυται στην περίπτωση σας. Το ποδόσφαιρο δεν έχει σχέση με τα πολιτικά της κάθε χώρας και επιπλέον δεν είναι μέσο για να βγάλετε την καταπίεση που τραβάτε απ' το σπίτι σας. ΖΩΑ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου