Από μουσικής άποψης έχω 2 μεγάλα σκαλώματα. Την κλασσική ροκ παλιότερων δεκαετιών(με ολίγη από νέο κύμα ροκ) και σκυλάδικα. Όταν μιλάμε για σκυλάδικα, εννοούμε γάβγισμα μέχρι εκεί που δεν πάει...
Στο σημερινό τοπ-10 θα κάνω μία αναδρομή στα 10 πιο αγαπημένα μου κομμάτια κλασσικής ροκ. 10 κομμάτια τα οποία με συντρόφευαν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να με συντροφεύουν σε αρκετές δύσκολες -και όχι μόνο- στιγμές της ζωής μου. Λοιπόν ξεκινάμε:
10) Rainbow-Catch the Rainbow
Μιλάμε για ένα απ' τα καλύτερα κομμάτια της δεκαετίας του '70. Το διάλειμμα των Deep Purple γέννησε αυτή την μπαντάρα με τραγουδιστή τον φοβερό και τρομερό Ronnie James Dio. Εγώ απλά ευχαριστώ τον Ritchie Blackmore για την δημιουργία της μπάντας αυτής. Κομμάτια που ακούγονται με την ίδια ευχαρίστηση ακόμα και σήμερα και περνάει και μηνύματα αισιοδοξίας αν το καλοσφεφτεί κανείς. Τα λόγια περιττά!
9) Ramones-The KKK took my baby away
Μια απ' τις μεγαλύτερες μπάντες της Αμερικής και μια απ' τις μπάντες που έμαθαν στον κόσμο τι εστί punk. Μπορεί να μεγάλωσα με το Pet Sematary αλλά ο βρώμικος ήχος του KKK σε πωρώνει όπως κι αν το κάνουμε. Και σε live εκτέλεση είναι ακόμα καλύτερο. Ευτυχώς που ο Marky Ramone συνεχίζει την κληρονομιά της μπάντας για να την μαθαίνουν και οι νεότεροι! Θα μπορούσα να είχα συμπεριλάβει κομμάτια όπως το Rockwave Beach ή το Pinhead(το Blitzkrieg Bop δεν το συμπεριλαμβάνω καν γιατί είναι από μόνο του στο H.O.F. κάθε μουσικόφιλου της παλιάς σχολής) αλλά το ΚΚΚ έχει πολύ βρωμιά και καυτηριάζει καταστάσεις!!!
8) Motorhead-Hellraiser
Αν αναλογιστεί κανείς πόσα "τούμπανα" κομμάτια έχει παίξει-δημιουργήσει αυτή η μπάντα απλά χάνεται το μέτρημα. Για τον Lemmy το αλάνι φυσικά τα λόγια και οι συστάσεις πάνε περίπατο καθώς με την παρουσία του στην παγκόσμια μουσική σκηνή έχει δημιουργήσει τον δικό του μύθο. Η χαρακτηριστική φωνή νταβατζή που έχει σε κάθε κομμάτι του είναι το αλατοπίπερο της μπάντας. Έχουν τραγουδήσει απίστευτους κόμματους(Ace of Spades, Killed by death, Iron fist, Overkill, I don't believe a word) αλλά το συγκεκριμένο είναι από άλλο ανέκδοτο. Και σε στέλνει σε άλλο γαλαξία....
7) Michale Graves-Descending Angel
Θα είμαι ειλικρινής. Τον συγκεκριμένο δεν τον ήξερα το παραδέχομαι. Όταν όμως έμαθα πως ο Markaros Ramone δημιουργούσε μπάντα φόρο τιμή στους Ramones με frontman τον Graves εκεί ξεκίνησα να ακούω κομμάτια του. Τα acoustic τα πέρναγα στο ντούκου και επικεντρώθηκα στους Misfits, που η αλήθεια είναι πως μουσικά γαμούσαν. Όλα αυτά όμως μέχρι να έρθει Πάτρα για την συναυλία Marky Ramone's Blitzkrieg. Προς το τέλος της συναυλίας κι ενώ ο Μάρκαρος και οι υπόλοιποι πήγαν στα καμαρίνια, ο Graves έμεινε καταμόναχος στην σκηνή πήρε την κιθάρα του και ξεκίνησε το.. ταξίδι. Με κέρδισε απ' την πρώτη στιγμή και στα 3 κομμάτια που είπε(Crying on Saturday Night, Descending Angel, Dig up her bones). Το Descenting όμως από εκείνη τη νύχτα μέχρι και σήμερα με συντροφεύει ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε καλές και κακές στιγμές της ζωής μου. Κι αν η κανονική εκτέλεση σπέρνει μια φορά, η acoustic σπέρνει άπειρα...
6) Thin Lizzy-Whiskey in the jar
Το κομμάτι -τον ρυθμό τουλάχιστον- τον ξέρουν μέχρι και οι πέτρες. Το κομμάτι αυτό έκανε γνωστούς στο άπαν σύμπαν τους Thin Lizzy και παράλληλα τους καθιέρωσε στην συνείδηση μου ως μια απ' τις πιο κλασσικές μπάντες όλων των εποχών. Αυτό το τραγούδι ήταν αφορμή να ξεκινήσω να ακούω συστηματικά την μπάντα αυτή. Πέραν του Whiskey υπάρχουν και άλλα διαμάντια τα οποία αξίζουν προσοχής απ' τους ροκ φανς. Κομμάτια όπως: The boys are back in town(classic με όλη την σημασία της λέξης), Jailbreak, Dedication, Bad Reputation κλπ. Ο δίσκος με τίτλο Bad Reputation έχει περίοπτη θέση στην συλλογή μου...!
5) Metallica-Turn the page
Το έχω ακούσει καμιά εκατοστή φορές. Κάθε φορά η τρίχα κάγκελο. Απίστευτη μουσική, τρομεροί στίχοι, εκπληκτικός ρυθμός, κυνικό -και τόσο ρεαλιστικό- βίντεο κλιπ που σε καθηλώνει. Ξέχασα να πω πως κάθε -μα ΚΑΘΕ- φορά που παίζει το ηχείο είναι στο τέρμα. Ελπίζω να σας κάλυψα. Αν όχι, δείτε το βίντεο!!!
4) Deep Purple-Perfect Strangers
Απ' την πρώτη στιγμή που το άκουσα έπαθα έρωτα με το κομμάτι. Μετά το διάλειμμα που έκαναν τα παιδιά επέστρεψαν -στην πιο πετυχημένη μορφή της μπάντας, ευτυχώς για εμάς θα πρόσθετα- για να ταράξουν τα νερά με την κομματάρα αυτή. Το κομμάτι ήταν το πρώτο που ηχογραφήθηκε κατά την επανένωση του συγκροτήματος το 1984(ιστορικές πληροφορίες!). Σε κερδίζει με το καλημέρα η απίστευτη φωνή του Γκίλλαν. Στα δικά μου μάτια τουλάχιστον....
3) Queen-Breakthru
Η μπάντα του απόλυτου ροκ σταρ(μετά τον Jim Morrison φυσικά τον οποίο θεωρώ τον ορισμό του ροκ σταρ). Με τον Freddie Mercury στα καλύτερα του και με την μπάντα στα καλύτερα της γενικότερα, το κομμάτι μπορεί να μην είναι η μεγαλύτερη επιτυχία της μπάντας αλλά εμένα προσωπικά -πέραν της ενέργειας που βγάζει ο Mercury- με κέρδισε το φοβερό σόλο του Brian May απ' το 3:10 μέχρι το 3:30 περίπου. Και ΦΥΣΙΚΑ, η όλη ιδέα του βίντεο κλιπ που την βρήκα πάρα πολύ έξυπνη! FREDDIE ΑΝΑΣΤΗΣΟΥ
2) Steve Miller Band-Serenade
Κομμάτι-σταθμός στην ζωή μου. Με κέρδισε κατά κράτος απ' την πρώτη στιγμή. Το άκουσα τυχαία κατά το 2000 αν θυμάμαι καλά και από τότε με ακολούθησε σε κάθε στιγμή της ζωής μου. Το κακό με το κομμάτι αυτό είναι πως ενώ ο Steve Miller έβγαλε κι άλλα αξιόλογα κομμάτια, δεν μπορούσα να τα ακούσω εκτός από αυτό. Για μένα ήταν μοναδικό. Τόσο σε ρυθμό, όσο και σε εκτέλεση. Τα λόγια του με άγγιξαν και μοιραία ήρθε ο έρωτας για το κομμάτι αυτό. Ήταν ο ύμνος μου μέχρι που άκουσα το....
And the winner is.. The Temple of the King
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΣΑΝ ΑΥΤΟ. Θες ρυθμό, θες στίχους, θες ερμηνεία και φωνητικά Ronnie James Dio; Θες πως αν το ακούσεις μια φορά θα σκαλώσεις και θα το ακούς μία ώρα σερί non-stop(trust me το έχω πάθει αυτό). Έχω την τύχη να έχω στην συλλογή μου τον δίσκο αυτό και μόνο υπογεγραμμένο απ' τον Μπλάκμορ θα τον αντάλλαζα. Όσες φορές είμαι χάλια(και όταν δεν βλέπω Σεφερλή) το κομμάτι αυτό το ακούω και μου δίνει δύναμη!!!
Το πρώτο κομμάτι του μουσικού αφιερώματος έληξε. Εκτός 10άδας έμειναν πολλά υπεραγαπημένα κομμάτια όπως είναι το Moonchild, το Red Red Wine, το King Nothing, το Beats on the Brat, το What a Wonderful World, το Light My Fire, το Eleanor Rigby, το Back in Black, το Cocaine, το La Grange και πολλά πολλά πολλά πολλά πολλά άλλα... Γιατί η κλασσική ροκ δεν τελειώνει ΠΟΤΕ!
Bonus track
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου